All posts by kanelloni


My journey, from wine lover to sober and happy...

It was my birthday a couple of days ago; thirty-nine, the final one of my thirties. The decade began with a party at my old house; a little terraced two up, two down, that I bought upon the end of my short-lived marriage. My thirtieth birthday bash was a fancy dress do, the theme being ‘1970s debauchery’. At the start of the evening there was a power cut and my then six-year-old daughter shone a torch on my face in a blackened bedroom as I applied my make-up and set in place a sleek, bright pink wig. An hour later, fairy lights twinkled in celebration of the electricity supply returning, the music grew louder and the booze began to flow. By midnight I was lying in my bed, a bucket strategically positioned adjacent to my head to capture a seemingly never-ending stream of vomit as my guests continued to party…

View original post 694 more words


Diplomatic Baggage


In 1949 the Vice Marshall of the Diplomatic Corps advised new British diplomats that they “should always take the option that is more pompous and old fashioned”. He might have been right then, though somehow I doubt it. He is certainly wrong now. 

At a moment of rapid transformation of other trades, ours retains customs first constructed around the diplomatic encounters of the Renaissance. Here are seven changes that would make us leaner and more competitive in the digital century. 

1. Junk the jargon. I’ve written before about meaningless diplatitudes such as “discussion of regional issues” or “matters of mutual concern”. Diplomats talk about “being unable to remain indifferent” to human rights violations – a phrase that drips indifference. There are ambassadors who could write of a mugging that “he took all my possessions, but the atmospherics were warm”. Just sometimes there is a place for obfuscation. But we should replace the jargon with more…

View original post 705 more words

How to Pretend to be Fluent in Norwegian

A Frog in the Fjord

© Alice Baguet Illustration by © Alice Baguet
Illustration by

Becoming fluent in Norwegian is a long and bumpy path, full of “YEAAAHHHH I am so good at this” and “Oh my God I will never make it” moments. In the down moments, when you burst out laughing thinking THAT was a joke (sorry it wasn’t, say the eyes of your mystified colleagues), you will need some little things to keep you going. Small expressions or words that will automatically make you feel more fluent than you really are. Who doesn’t like to hear “Du er SÅ flink i norsk!” (you are so good in Norwegian!) when you perfectly know you aren’t?

This blogpost is inspired by a short article in The Oslo Eye. I made my own list of things that make me feel like I am more fluent in Norwegian. Hopefully it will be of some help for other immigrants like…

View original post 977 more words

The Art of Arrival: Rebecca Solnit on Travel and Friendship


Rebecca Solnit | Orion | Summer 2014 | 20 minutes (4,780 words)

OrionOur latest Longreads Exclusive comes from Rebecca Solnit and Orion magazinesubscribe to the magazine or donate for more great stories like this.
Get a free trial issue

Download .mobi (Kindle)Download .epub (iBooks)

[ 1. ]

The word “journey” used to mean a single day’s travels, and the French word for day, jour, is packed neatly inside it, like a single pair of shoes in a very small case. Maybe all journeys should be imagined as a single day, short as a trip to the corner or long as a life in its ninth decade. This way of thinking about it is a;rmed by the t-shirts made for African-American funerals in New Orleans and other places that describe the birth date and death date of the person being commemorated as sunrise and sunset. One…

View original post 4,794 more words


Ίσως να φοβίζει λίγο η λέξη. Ακούγεται περίπλοκη ως έννοια, μπορεί και λίγο να μας μπερδεύει. Ενδέχεται η εφαρμογή της στην καθημερινότητά μας να απαιτεί θεαματική υπέρβαση των παραμέτρων που συγκροτούν την ύπαρξή μας; Μας προτρέπει να γίνουμε εξαιρετικά καλοί, άψογοι, άσπιλοι;

Τίποτα από όλα αυτά. Η ενσυναίσθηση μας καλεί σε μια μικρή προσπάθεια, ώστε να μπορέσουμε να μπούμε στη θέση του άλλου χωρίς να χάσουμε την ακεραιότητα της δικής μας ύπαρξης. Η ενσυναίσθηση μας παρακινεί να κάνουμε ένα μικρό βήμα, με τεράστια όμως επίδραση στις διαπροσωπικές επαφές μας.

Ενσυναίσθηση είναι η συναισθηματική ταύτιση με ένα άλλο άτομο. Η αναγνώριση και η κατανόηση της θέσης, του συναισθήματος, των σκέψεων ή της κατάστασης κάποιου άλλου. Ένα άτομο που χρησιμοποιεί την ενσυναίσθηση, μπορεί να αναγνωρίσει, να αντιληφθεί και να αισθανθεί αυτό που αισθάνεται ένα άλλο άτομο. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να βάλει τον εαυτό του στη θέση του άλλου, να κατανοήσει τη συμπεριφορά του και να αναγνωρίσει τα κίνητρά της. Πρόκειται, εν ολίγοις, για ένα εξαιρετικά ισχυρό εργαλείο επικοινωνίας. Για μια ικανότητα που, αν και όλοι διαθέτουμε, την αγνοούμε. Γι’ αυτό και παραμένει αναξιοποίητη.

Εργαλείο της επιστήμης

Η ενσυναίσθηση αρχικά αναπτύχθηκε ως εργαλείο της Ψυχοθεραπείας. Σύντομα όμως οι δυνατότητές της αναγνωρίστηκαν σε όλες τις μορφές των διαπροσωπικών σχέσεων, σε κάθε κατάσταση στην οποία ένας άνθρωπος προσπαθεί να καταλάβει αυτόν που βρίσκεται απέναντί του.

Η έννοια της ενσυναίσθησης αρχίζει με την αντίληψη των συναισθημάτων των άλλων. Θα ήταν πιο εύκολο να αντιληφθούμε τα συναισθήματα των άλλων αν εκείνοι απλά μάς τα έλεγαν, αν βέβαια τα γνώριζαν. Επειδή όμως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το κάνουν, πρέπει εμείς να τους ρωτήσουμε, να καταλάβουμε τα υπονοούμενά τους, να μαντέψουμε και να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τη μη λεκτική επικοινωνία τους. Οι εκφραστικοί άνθρωποι γίνονται κατανοητοί πιο εύκολα, επειδή τα μάτια και οι εκφράσεις του προσώπου τους μάς βοηθούν να καταλάβουμε πώς αισθάνονται.


Η ενσυναίσθηση φέρνει τους ανθρώπους κοντά, τους βοηθά να καταλάβουν ο ένας τον άλλον. Με αυτό τον τρόπο αναπτύσσεται αμοιβαίος σεβασμός. Όταν κάποιος ακούει με ενσυναίσθηση, δεν ακούει απλά το συνομιλητή του.
Κάνει κάτι περισσότερο: αντιδρά σε αυτόν με τρόπο με τον οποίο αναπτύσσει αμοιβαία κατανόηση και εμπιστοσύνη. Μπορεί έτσι να αντιληφθεί και να ερμηνεύσει το μήνυμα του συνομιλητή του, δίνοντας συνάμα την πιο κατάλληλη απάντηση. Η απάντηση αυτή μπορεί να αποτελέσει βασικό στοιχείο της επικοινωνίας.


Ακούγοντας με ενσυναίσθηση, ο ακροατής λέει στο συνομιλητή του «καταλαβαίνω το πρόβλημά σας και πώς αισθάνεστε γι’ αυτό, με ενδιαφέρει αυτό που λέτε και δε σας κρίνω». Ο ακροατής μεταφέρει αυτό το μήνυμα μέσω λεκτικής, αλλά και μη λεκτικής επικοινωνίας. Με αυτό τον τρόπο ο ακροατής ενθαρρύνει το συνομιλητή του να εκφραστεί ελεύθερα, χωρίς να φοβάται ότι εκείνος θα τον διακόψει, θα τον κρίνει ή θα του υποδείξει τι να κάνει. Δεν είναι ούτε απαραίτητο, αλλά, και σε μερικές περιπτώσεις, ούτε και επιθυμητό ο ακροατής να συμφωνεί με το συνομιλητή του. Είναι αρκετό να μεταφερθεί στο συνομιλητή το μήνυμα «σας καταλαβαίνω και θέλω να σας βοηθήσω να βρείτε λύση στο πρόβλημά σας».

Για να είναι κάποιος καλός ακροατής, πρέπει να αφήνει το συνομιλητή του να καθοδηγεί τη συζήτηση. Να τον ακούει με προσοχή και να μην τον διακόπτει, προσφέροντας παράλληλα λεκτικές και μη λεκτικές ενδείξεις ότι τον παρακολουθεί.

Ο ακροατής πρέπει πρώτα να εντοπίσει τη συναισθηματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο συνομιλητής του. Στη συνέχεια, χρειάζεται να παρατηρεί προσεκτικά τις μικρές αλλαγές της συμπεριφοράς του. Οι πιο προφανείς βρίσκονται στην έκφραση του προσώπου.
Για να μην πνιγεί από το συναίσθημα του συνομιλητή του, ο ακροατής πρέπει να απομακρύνεται περιοδικά από το συναισθηματικό επίπεδο της επικοινωνίας. Σα να μπαίνει μέσα στο νερό, να δοκιμάζει τη θερμοκρασία και μετά να βγαίνει έξω για να μπορέσει να σκεφτεί λογικά.

Είναι χρήσιμο να μεταφέρει ο ακροατής στο συνομιλητή του τα μηνύματα που παίρνει από αυτόν. Πρέπει να αναγνωρίσει τα ισχυρά συναισθήματα που αντιλαμβάνεται, όπως φόβο, θυμό, πένθος, απογοήτευση. Στη συνέχεια, πρέπει να τα μεταφέρει στο συνομιλητή του με ανοιχτές φράσεις, όπως «φαντάζομαι ότι είστε…» ή «μου ακούγεται ότι έχετε θυμώσει για…». Με αυτό τον τρόπο μπορεί να βεβαιωθεί ότι δεν έχει παρερμηνεύσει τα μηνύματα που πήρε. Αυτό αυξάνει την εμπιστοσύνη του συνομιλητή προς τον ακροατή του.

Στη συνέχεια, ο ακροατής μπορεί να εξηγήσει το λόγο που δημιουργήθηκε αυτό το συναίσθημα, όπως «αισθάνεστε έτσι επειδή πιστεύετε ότι σας φέρθηκαν χωρίς σεβασμό». Διαπίστωση που δε συνεπάγεται αναγκαστικά συμφωνία με το συμπέρασμα του συνομιλητή του. Σε αυτό το στάδιο ο ακροατής πρέπει να αποφύγει με κάθε τρόπο να κρίνει το συνομιλητή του. Αν το πιστεύει, μπορεί να προσφέρει την υποστήριξη και τη συνεργασία του.

Η σκοτεινή πλευρά

Η ενσυναίσθηση είναι μια δεξιότητα και, όπως κάθε δεξιότητα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για ιδιοτελείς σκοπούς. Αν κάποιος θελήσει να εκμεταλλευτεί το διπλανό του, μπορεί να κάνει χρήση της ενσυναίσθησης γι’ αυτόν ακριβώς το σκοπό. Είτε πρόκειται για πωλητή που προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τον πελάτη του, είτε για κατά συρροή δολοφόνο που πλησιάζει το νέο του θύμα, η γνώση του συναισθήματος του στόχου του μπορεί να του είναι πολύ χρήσιμη.


“Ay Baby”: A Street Harassment Experiment


by Alexis Wilkinson

I spent this past summer in one of my favorite places on Earth: New York City. To say I love New York would not only be a cliché, but an understatement. I do much more than love New York in some glib sense. I understand New York. I celebrate its joys and empathize with its plight. Working three jobs was a small price to pay for the privilege of running through the filthy, beautiful streets of NYC all day and all night for three months.

If my beloved New York has one fatal flaw, it is that the city has the most persistent, crass, and often truly frightening brand of street harassers I have ever encountered.

I have spent time in other cities. I have been whistled at, shouted at, and even grabbed by the shoulders. But never have these affronts to my personhood been so constant…

View original post 1,091 more words

The Curious Case of Kiribati

Unimaginary Places

Because the islands that compose it are spread widely apart, the South Pacific nation of Kiribati is the only country on Earth that resides in all four hemispheres simultaneously.  

While at face-value this may seem like trivia, something to say at a party to sound worldly, the uniquely expansive geography of Kiribati has actually played an important role in the country’s history, as well as instigated one of the most interesting geographic events of the last fifty years. An event that not only changed Kiribati forever, but the entire geography of the South Pacific, and even our understanding of what it means to map our planet.

Kiribati Geography Kiribati is one of the most expansive countries on Earth when compared to its landmass.

However, without context, that statement seems a little ambitious, so let’s start with a little history.

Like many South Pacific island nations, Kiribati was once a European colony…

View original post 1,492 more words